BDP seçimlere, 10 küsur sol parti, HAKPAR ve KADEP ile kurduğu Emek Demokrasi ve Özgürlük Bloku ile bağımsız adaylar göstererek katıldı ve 36 millet vekiliyle zafer kazandı. Akın Birdal ve Ferhat Tunç dışında, bence girme ihtimali olan herkesi meclise soktu.
Öncelikle, parti olarak girseydi (ve baraj sebebiyle hiç bir millet vekili çıkaramasaydı) hangi partiler blokun kaç vekilini çalacaktı, ona baktım:
Adana: 1 CHP
Mersin: 1 MHP
İstanbul 1. bölge: 1 MHP
Kars: 1 MHP
Mardin: Süleyman Bölünmez + 2 AKP
Diğer 14 seçim bölgesi: 29 AKP.
Peki baraj olmasaydı da parti olarak girseydi, yani olması gereken olsaydı, hangi partinin kaç vekili yerine blok vekili girecekti:
Ağrı: 1 AKP (ki burada önceden 2 aday vardı, Murat Öztürk şu an görünmüyor. Çekildi heralde?)
Diyarbakır: 1 AKP
Mardin: 1 AKP
Görüldüğü üzere blok, adaylarının sayılarını ve seçim bölgelerini neredeyse mükemmel ayarlayarak, bağımsız adaylarla katılmanın verdiği zararı sadece 3 vekilde tutmayı başarmış. Bu arada İstanbul 3. bölge’de başta aday gösterilip daha sonra çekilen Mustafa Avcı’nın da (Ağrı’nın aksine) çekilme kararının ne kadar doğru olduğu anlaşıldı. İkisi birden seçime girip Levent Tüzel’in aldığı oyu paylaşsalardı, ikisi de meclise giremiyordu. Seçimden sadece bir kaç gün önce adaylıktan çekilmesine rağmen, Mustafa Avcı’nın en az 50bin oyunun başarıyla Levent Tüzel’e aktarılmış olması da değinilmesi gereken bir başarı. (Mustafa Avcı 4294, Levent Tüzel 137.725 oy aldı.)
Özet olarak, tabii diğer bütün değişkenlerin aynı kalacağı varsayılırsa, eğer blok seçime bağımsız adaylarla değil parti olarak girseydi;
%10 barajı sebebiyle blok’un 36 vekili AKP: 31, MHP: 3, CHP: 1, Bağımsız: 1 şeklinde dağılacak, AKP’nin toplam vekili 357′ye çıkacaktı.
Baraj olmasaydı blok 3′ü de hali hazırda AKP tarafından çalınmış durumda olan 3 vekil daha kazanacak. AKP’nin toplam vekili 323′e düşerken, blokunki 39′a çıkacaktı.
Blok’un bağımsızlarına bakmışken Cumhuriyet Güçbirliği denen oluşuma da baktım. İzmir 1. bölge’de (Yaşar Müjdeci ile, ki en çok ve en yüksek oranda oy alan CGB adayı) seçime katılmasalar ve oylarını CHP’ye verseler, AKP’nin 1 vekili yerine CHP’nin 1 vekili seçiliyor. Diğer adayları ise (Doğu Perinçek dahil) ya hiç varlık gösterememiş, ya da aldıkları oy CHP’nin üzerine eklenince milletvekili dağılımını değiştirebilecek kadar çok değil.
Bir kısım Avustralyalılar şu Birleşik Krallık bayraklı bayraklarından kurulma amaçlı bir takım bayraklar dizayn etmişler, yarışmalar falan yapmışlar “yabancı bir ülkenin bayrağı hakimiyetinde olmayan gerçek bir Avustralya bayrağı” sloganıyla. Şu an sitelerinde yüzlerce yeni bayrak önerisi, duruyor. Bunlardan bir tanesi dikatimi çekti.
Soldaki Aborjin bayrağını ortadaki şu anki Avustralya bayrağının “en prestijli” kabul edilen kısmına sokuşturup sağdaki dizaynı yapmış. Ben de bir buçuk sene kadar önce bundan esinlenip Türk bayrağına bir şeyler sokuşturmayı düşünüp, tırsıp vazgeçmiştim.
Ama madem Tayyip Erdoğan Kürdistan’a gidiyor ve böyle karşılanıyor, artık yapabilirim sanırım. Aha bu:
Paintle bu kadar. Çok iyi oldu çok da güzel iyi oldu bence. Renk geldi.
İstanbul’da dünkü Libya ve Bahreyn halklarıyla dayanışma eyleminde Özgür-Der bir bok yemiş. Hilal Kaplan‘ın tivitlerinden özet geçiyorum:
Ortadoğu’da Hristyanlarla Müslümanlar,Şiilerle Sünniler birleşti; bugünkü eylemde özgürder,Mazlumder&IHH bizimle birleşemedi..
Eylemin ilk çağrıcısı olan DSİP&ilk destekçilerinden GençSiviller&EDPden ayrı yürüdüler,ayrı slogan attılar.Kalabalık ama buruktuk.
Biz-Siz ayrımını ortadan kaldırıp mücadelede ortaklaşan halklarla dayanışma eyleminde Biz-Siz ayrımı olmamalıydı…
Gruptan ayrı durdular,önden ayrı yürüdüler,ayrı slogan attılar, açıklama öncesi de sırf kendi isimlerini okudular…
Bu arada basın açıklamasından sonra oradan ayrılırken Özgür-Der’li bir genç koşarak yanıma geldi&şahsı adına diğer gruplardan özür diledi…
Mazlum-Der’den Cihat Bey,yanında İHH’dan Bülent(Yıldırım)Bey’le beraber aradılar.Özür diliyorlar.Mevzu Özgür-Der’in liberal-sol gruplarla beraber hareket etmek istememesiymiş. Ben de teşekkür ettim ve durum böyleyse bir daha gelmezlerse daha iyi olur dedim.
Günün özeti: İHH ve Mazlum-Der kendine yakışanı yaptı, sağolsunlar. Özgür-Der’i de karma eylemlere bir daha davet etmeyiz, olur biter.
Bunun yanında haksöz (Özgür-Der) ile Yeni Şafak; DSİP, EDP ve Genç Siviller’in, marksist.org (DSİP) da IHH ve Özgür-Der’in adlarını anmamış haberlerinde.
Ak Parti genel başkanı Recep Tayyip Erdoğan demiş ki:
Yıllar önce farklı etnik kimlikte olanları kovduk, biz de bu hataya düştük.
CHP Genel Başkan Yardımcısı Onur Öymen ise hemen beklenen tepkiyi vermiş:
Türkiye’nin sicilinde etnik kökeninden dolayı yurtdışına kovulan, ihraç edilen bir vatandaş yoktur.
Sonra neden akepelisin diyorlar. Ne olacaktım, cehepeli mi olacaktım?
| Ó, hve létt er þitt skóhljóð. Ó, hve lengi ég beið þín. Það er vorhret á glugga, napur vindur sem hvín. En ég veit eina stjörnu eina stjörnu sem skín og nú loks ertu kominn, þú ert kominn til mín. Það eru erfiðir tímar. En í kvöld lýkur vetri Halldór Laxness |
Ah, ayak seslerin ne hafif. Ah, ne kadar bekledim seni. Pencerede bahar yağmuru var, Ve ağlayan rüzgar. Ama ben bir yıldız biliyorum, Parlayan bir yıldız. Ve sonunda geliyorsun, Bana geliyorsun. Zor zamanlar. Ama bu gece kış bitiyor. Halldór Laxness |
Kıbrıs’ın kuzeyi seçimlerini Nickelodeon partisi kazanmış. Bölemiyeceğiniz len bu vatanı! Uhuh.
Ergenekoncuların yine “Atatürk’ü seven insanlar içeri alınmaktadır” geyiği yapmasıyla dalga geçecektim bugün, ama Habervaktim isimli site, öyle bir “haber” yapmış ki, bütün hevesim kaçtı:
Yıllarca savaştı sonunda muhtaç kaldı
Ömrünü İslami değerlerle savaşarak geçiren, çocukların Kur’an Kursları yerine bale kurslarına gitmesi için baskı uygulayan, açıkça başörtüsü düşmanlığı yapan ÇYDD Genel Başkanı Türkan Saylan’ın evine 12. dalga kapsamında yapılan baskın inanılmaz bir gerçeği gözler önüne serdi. (…) Saylan’ın görüntüsü görenleri hayrete düşürdü çünkü başı örtülüydü. (…)
Yıllarca örtü karşıtlığı yapan Saylan’ın başını örtmüş olması, “Sonunda muhtaç kaldı” yorumlarına neden oldu.
Uzun süredir kemoterapi gören Saylan’ın bu şekilde de olsa başını örtmesi ve konuşmasını İnşallah diyerek tamamlaması akıllarda ayrıntı olarak kaldı.
Ben de bu yazıyı inşallah diyerek tamamlayacağım; Allah bin türlü belanızı verir inşallah!
Mehtap TV garip bir kanal. “Tefekkür”, “Hanım Sahabiler”, “40 hadis” gibi Mesaj TV ayarında programların yanında Eser Karakaş, Şahin Alpay ve Mehmet Altan’ın tartışma programı Akıl Defteri (pazartesi 21), ve Ferhat Kentel‘in sunduğu Tersi ve Yüzü (cuma 21) diye 2 programları var. Bu yazıyı da bu programın son bölümünü paylaşmak, ve fırsattan istifade DSİP’i tanıtmak için yazıyorum.
3 Nisan tarihli Tersi ve Yüzü programında Devrimci Sosyalist İşçi Partisi (DSİP) genel başkanı Doğan Tarkan ve yine partinin üyesi ve DurDe sözcüsü Cengiz Alğan, 29 Mart yerel seçimlerini değerlendirdiler. Şuradan online izleyebilir, şuradan bilgisayarınıza indirebilirsiniz .
Devrimci Sosyalist İşçi Partisi (DSİP), Türkiye solundaki en farklı parti. Darbelere ‘ama’sız karşı duran, ergenekonu ciddiye alan, başörtüsü dahil olmak üzere tüm özgürlükleri ilkesel olarak savunan DSİP, her sene en hardcore marksistlerden en liberal Star gazetesi yazarlarına kadar bir çok kişinin konuşmacı olarak katıldığı güzel Marksizm 200x toplantılarını da düzenlemekte. Üyesi değilim ama, şu an kendime en yakıın gördüğüm parti hiç kuşkusuz DSİP’tir.
Bu partinin farkını, bahsettiğim programda Doğan Tarkan ve Cengiz Alğan’ın söylediği şu bir kaç cümle açıklasın dilerseniz:
DT: “İnsanların ağır koşullarda çalıştırıldığı, haklarının özgürlüklerinin olmadığı bir sistem sosyalistse ben sosyalist değilim.”
DT: “Türkiye’de ilk defa güçlü ve silahlı Kemalizm geleneği geriliyor. Bu mücadelede saf tutmadığınız takdirde 80 yıllık devletin yanına düşersiniz. Sosyalistler bir saniye bile düşünmeden Kemalizm’i gerileten tarafta olmak zorunda.“
CA: “Bizim sol, seçim sonrası o grafiklerde “diğer” kısmından kurtulmak istiyorsa, Kemalizm’le bağını koparması gerekir, devletçilikten bağını koparması gerekir, 5 milyon kişi başını bağlıyor diye şeriat gelecek paranoyasından kurtulması gerekir, orduyu ilerici görmeyi bırakması gerekir.”
DT: “Türkiye solunun önemli bir kısmı darbe girişimleri ve ergenekon üzerine ya tarafsız kalmaya çalışıyor, ya da ‘hayır darbe girişimi yoktur, aslında AKP sivil darbe yapmaktadır’ gibi garip bir politik durum içindeler. Özgürlükleri savunmadan, seçilmiş bir hükümetin devrilmesine kim olursa olsun karşı çıkmadan halktan oy istemek mümkün değildir.”
Sonlara doğru da, bunları yapacak yeni, kapsayıcı bir sol alternatifin Türkiye’nin tek umudu olduğundan bahsettiler ya, lafı ağzımdan aldılar. DSİP, bunları söyleyip duruyor zaten ama, artık programındaki ve adındaki “devrimci”den kurtulup, boyuna bakmadan çıkıp böyle bir işe kalkışsa keşke yavaş yavaş.
Seçimlere ve Türkiye siyasetine dair kamuoyunda çok az yer bulabilen ama önemli bir bakış açısını, gerçek özgürlükçülüğün liberallerin tekelinde olmadığını, bütün sosyalistlerin de at gözlüklü ve totaliter olmadıklarını farketmek için ideal bir program olmuş. Tekrar şeyedeyim; şuradan online izleyebilir, şuradan bilgisayarınıza indirebilirsiniz. Ayrıca Mehtap TV’nin diğer bütün programların bütün bölümleri de sitede mevcut.
22 temmuz seçimlerinden sonra bunu karalamışım, kenarda kalmış. CHP’ye atacak başka çamur bulamadım bu aralar, bunu yollayayım gitsin bari:
CHP ile birlikte seçime giren DSP, Cumhurbaşkanlığı seçimi için meclise girdi. CHP ise meclise girmemekle kalmadı, “hayati konular olmadıkça cumhurbaşkanıyla görüşmeyeceğiz” gibi bir şeyler zırvaladı. Yahu, halk o %20 oyu sen otur meclis bahçesinde pişpirik oyna diye mi verdi? Bir DSP’li konuşuyordu, neden meclise girdikleri konusunda; “bir taraf faullü oynuyor ama hakem taraf tutuyorsa takımı sahadan çekebilirsiniz, hükmen malup olursunuz. ama oynamaya devam ederseniz kazanabilirsiniz.” falan diyordu. En azından bir DSP ol lan CHP.
Şu an NTV’de Can Dündar’ın Canlı Gaste programından dinlemekte olduğum haberi aktarıyorum hemen:
2006′da bir BBP yetkilisi Baskın Oran’ı arayıp, Muhsin Yazıcıoğlu’nun Baskın Oran’ın evinde kendisiyle görüşmesinin mümkün olup olmayacağını sormuş, Baskın Oran bunu kabul etmiş, ama görüşme bir şekilde yapılamamış.
Geçen günlerde BBP’den Baskın Oran, Eser Karakaş ve Kezban Hatemi’ye (ki Hrant Dink ailesinin ve Fener Rum Patriği Bartholomeos’un avukatı olur kendisi) bir e-mail gelmiş. “Selçuk’ta bir toplantı organize edelim. Ahmet Altan, Mehmet Altan, Mümtaz’er Türköne, Oral Çalışlar, Fehmi Koru, Murat Belge, Rıza Türmen, Nuray Mert, Cengiz Çandar, Hasan Cemal, Fuat Keyman, Ali Bulaç, Şahin Alpay, Nazlı Ilıcak ve Etyen Mahçupyan’a da söyleyin, Muhsin Yazıcıoğlu ile birlikte gelin toplanalım, farklılıklar üzerinde konuşalım, birbirimizi daha iyi tanıyalım, aydınlanalım” denmiş.
Baskın Oran daha adı geçenlerle iletişime geçemeden Muhsin Yazıcıoğlu’nun helikopteri düşmüş.
Du bakalım nolcak.
Edit: Programın tam metni şurada.
Ankara
Melih Gökçek, Ankara’da 15 yıldan sonra bu kez sanırım gerçekten son kez seçildi. (Bir daha aday olmayacak yani, ondan.) Oyları %56′dan %38′e düştü ama, yetmedi. Mansur Yavaş, “anca %10 alır” diyen Tarhan Erdem’e rağmen %27 aldı. Ben de ona oy vermiştim, hala da kazansa kazansa onun kazanabileceğini düşünüyorum. İçim rahat. “MHP’ye de oy vermedik demeyiz, eheh.”
Ankara İl Genel Meclisinde oyumu verdiğim HAKPAR, %0.11 alarak Şükrü Erbaş’ın %0.7′sinden sonra kişisel tarihimde “a new low” set etmemi sağladı. 3 milyonluk Ankara’da benden başka sadece 2947 kişi daha oy vermiş. Diyarbakır’da bile %1′e ulaşamayan HAKPAR’ın en büyük başarısı Ağrı belediye başkanlığında aldığı %1.33 oldu. Kurarsınız federasyonunuzu artık Ağrı’da. ahah.
Ankara – Çankaya‘da halk tarafndan pek tanınmayan CHP adayı Bülent Tanık , meşhur AKP adayı Bülent Akarcalı‘ya anlamsız bir fark (36 puan!) attı. CHP’nin oyları 8 puan artarak %58 olurken, AKP 15 puan düşerek %22′de kaldı. Ben, ikisi arasında karar veremediğim için DTP çatısı altında seçime giren solun ortak adayı Serpil Köksal’a vermiştim, %0.45 aldı. eheh.
Yenimahalle‘de CHP, AKP’yi yenmiş bu sefer. Bu 5 sene Yenimahalle’yi de bok götürecek anlaşılan. (CHP yüzünden değil, Gökçek yüzünden.)
ÖDP, Sosyalistler, Yeşiller
Özgürlük ve Dayanışma Partisi (ÖDP), Hopa‘da ön seçim yaptı, ön seçimde o sıradaki başkan Yılmaz Topaloğlu seçilmedi, bunun üzerine kendisi de bağımsız aday oldu, sonuçta ÖDP %8, Topaloğlu %18 aldı, Hopa, %25 ile CHP’ye gitti. Demek ki ön seçim de her zaman çok hayırlı olmayabiliyormuş.
Hatay – Samandağ’da ÖDP, Tunceli -Mazgirt’te Emek Partisi (EMEP)olmak üzere sosyalistler 2 ilçe belediyesi kazandı, ayrıca Hatay – Aknehir, Kırıkkale – Hasandede ve Malatya – Ağılbaşı belde belediye başkanlıklarını da ÖDP kazandı. (Henüz EMEP veya TKP herhangi bir beldeyi kazandı mı bilmiyorum.) Böylece (DTP hariç) sosyalistler toplam belediye sayılarını %150 arttırdı. (1 ilçe + 1 belde‘den 2 ilçe + 3 belde‘ye çıktı.)
Edit: Tunceli’nn Hozat, Pertek ve Nazımiye ilçelerini ve Rize – Çamlıhemşin‘i bağımsız sosyalist adaylar, Tunceli’nin Darıkent beldesini de EMEP almış. Yani 6 ilçe + 4 belde sosyalistlerin. %400 artmış sosyalist belediye sayısı. Oha.
İstanbul Büyükşehir’de DTP’den solun ortak adayı Akın Birdal, anca %4.6 alabildi. Sırf Kürtler verse bile %5′i geçmesi gerekirdi, solcular Kılıçdaroğlu’na mı verdi n’aptı?
Geçen gün bahsettiğim, DTP, EMEP, ÖDP, SDP ve bir sürü oluşumun desteklediği Yeşiller adayı Nursel Şengür,, Kadıköy‘de %0.13 (445 oy) alarak TKP’ye bile geçildi. Ki DTP’nin bir önceki seçimde Kadıköy oyu %2. Çok acı gerçekten. Beyoğlu‘nda ise Sosyalist Feminist Kolektif‘in adayı Ülfet Taylı Taş ise 398 oy (%0.28) aldı. (DTP’nin oyu %6)
Sivas ovası, Alperen yuvası!
Sivas Merkez’de BBP adayı Doğan Ürgüp %51, il genel meclisinde ise BBP %37 almış. Hey yavrum hey. Şu haritaya bak, nasıl da lacivert bir güneş gibi doğmuş ülkeme Büyük Birlik! Merkez’de BBP geçen yerel seçimde %20 almıştı, genel seçimde ise bağımsız aday olan Muhsin Yazıcıoğlu sadeceı %10 ile milletvekili seçilmişti. Sivas’ın dışnda, Maraş ve Bayburt’ta da belirgin bir oyu var BBP’nin.
Büyük Birlik Partisi (BBP) ve Saadet Partisi, oylarını %100 arttırdı! BBP %2.3′ü, Saadet %5.2′yi buldu. AKP’den çok daha “dinci” olan bu partilerin AKP’den oy çalması, şimdilik çok mutlu ediyor bizim “çağdaş”ları. Allah sonumuzu hayır etsin.
İzmir Kalesi
İzmir’de CHP‘ye bir haller oldu. AKP’nin kazanacağına kesin gözle bakılan, AKP’nin sınırlarını kendi kazanacağı şekilde ayarladığı iddia edilen yeni ilçeler Bayraklı ve Karabağlar, ve hatta ömrü billah selamet-refah-fazilet-AKP’yi seçmiş olan Kemalpaşa bile dahil olmak üzere 30 ilçeden 28′ini CHP aldı, Tire’yi 7 puan farkla DP‘ye kaptırdı, Bayındır’ı ise sadece 14 oy farkla AKP’nin kazandı. “Hadi lan ne kalesi, daha 2 seçim önce Burhan Özfatura’yı seçtiniz” diye dalga geçtiğim İzmir, hakkaten kale olmuş, haberimiz yok. Şuna bak. (Bayındır yenilenmemiş burada henüz.)
İzmir – Konak‘ta Eski SHP’li başkan şimdi AKPli aday Ahmet Sarışın sadece %26, eski DSP’li başkan şimdi DSP’li aday Erdal İzgi sadece %3.6 alırken, CHP’nin ilk adayı kabul edilmeyince seçtiği ikinci adayı Hakan Tartan ise %56 ile “sildi süpürdü”. DTP adayı Mizgin Irgat ise oyları düşmesine rağmen diğer partiler eridiği için %7 ile 3. oldu Konak’ta.
Deniz Kenarı
AKP’ye deniz kenarında oy yok. Toplamda belediye başkanlıklarının yarıdan fazlasını alan AKP, denize kıyısı olan 28 ilden sadece 9′unda kazanabildi.
CHP ve MHP ise, sadece deniz kenarında var. Her zamanki gibi, hatta her zamankinden daha yoğun bir şekilde deniz kenarlarını CHP (Kırklareli, Tekirdağ, Çanakkale, İzmir, Aydın, Muğla, Antalya, Mersin, Zonguldak, Sinop, Giresun, Artvin.) alırken, denizin en kenarı olmayan, ama kenara çok yakın şehirleri MHP (Manisa, Balıkesir, Uşak, Isparta, Osmaniye, Adana, Kastamonu, Bartın, Karabük, Gümüşhane.) aldı. MHP iç anadolu’yu iyice AKP’ye bırakıp, batıya ve güneye kaydı.
Sonuç olarak, deniz kıyılarında CHP, onun bir iç halkasında MHP, daha içinde de AKP kazandı. Aferin. Kurcaladınız kurcaladınız, halka halka böldünüz güzelim vatanı sonunda. soğan gibi bölündü cağnım vatan. Halka halka. Çember çember. :(
Başka?
Büyükşehir ve/veya İl merkezlerinde kadın belediye başkanı sayısı %100 arttı! Eskiden sadece Tunceli’de DTP/EMEP’li Songül Erol Abdil vardı, şimdi Tunceli’de DTP’li Edibe Şahin, Aydın’da CHP’li Özlem Çerçioğlu belediye başkanı seçildi. Muazzam bir kadın – erkek eşitliği. Helal olsun bütün partilerimize.
Antalya‘yı hardkor Kemalistler kazanmış. Üzüldüm.
Kılıçdaroğlu, İstanbul’da iyi direndi. Keşke ya kazansaydı ya da fark yeseydi. AKP de CHP de çok havalanmıştı, birinin havası alınsa iyiydi.
Bodrum‘da Kocadon, CHP’yi tahtından indirmiş. Absürt Laiklik Eden Gidiyor Goygoyu işe yaramamış. Sevindim.
DTP, doğuda AKP’ye ödünç verdiği belediyeleri misliyle geri aldı. Iğdır, tarihinde ilk defa DTP yönetimine geçti. Sevindim.
Eskişehir, Yılmaz Büyükerşen’de (DSP) kaldı. Sevindim.
20 yıl öncesinin Ak Parti’si ANAP, İl Genel Meclisinde %0.76 almış. Rize dışında %3′ü geçtiği il yok. Kapatın gidin abi partiyi artık. Haydar Baş bile geçecek neredeyse.
Milliyetçi Hareket Partisi, korku salan ismine ve tarihine rağmen, kaç yıldır sürdürdüğü dönüşüm sonucunda iyice merkez partisi olma yolunda. (Hayır, Mansur Yavaş’a verdiğim oy için kendimi rahatlatmaya çalışmıyorum. Valla.) AKP’ye vermek istemeyen sağcılar ve CHP’ye vermek istemeyen “sol”cular MHP’ye vermeye başladı. Eski MHP yerine ise BBP yükseliyor. Yeniden, Allah sonumuzu hayır etsin.
DTP’nin yedeği olarak kurulan ve sadece İl Genel Meclis pusulasında bulunan, onda da herhagi bir aday açıkladı mı belli olmayan Barış ve Demokrasi Partisi 6712 oy alarak Yaşar Nuri Partisini geçti. ehehe. Adını mı beğendiniz amblemini mi beğendiniz n’aptınız arkadaş?
Seçim sonucunu illere ilçelere göre en güzel ntvmsnbc, partilere göre en güzel Hürriyet veriyor.
4 saattir bu yazıyı yazıyorum, toplam 938 kelime olmuş. Şu emeği derslerime versem profesördüm şimdi.
Dün gece Taha Akyol konuktu bir yerlerde, şunu dediydi:
Doğuda DTP’ye oy verilmesini pek doğru bulmuyorum. Etnik olarak oy kullanılması doğru değil, tehlikeli.
Şimdi de CNN Türk’te konuk Taha Akyol, AKP’den MHP’ye geçen Aytaç Durak’ın AKP’nin az farkla önünde Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığını kazanması hakkında şunu dedi:
Belirli kişilerin ardından, hangi partiye giderse gitsin, feodal bir şekilde peşine takılıp oy verilmesini doğru bulmuyorum.
Neyi doğru buluyorsun Taha Akyol? Yahu yerel seçimlerde oy vereceğim adam AKP’den MHP’ye geçti diye ben yine AKP’nin merkezden belirlediği adaya mı oy vermeliyim? Esas önemli olan aday değil midir? Aytaç Durak’ı beğensem de, “ay dur peşine takılmayayım, ne o öyle feodal feodal” diyip AKP’ye mi vermeliyim oyumu? Esas feodal tavır bu değil mi, gerizekalı mıyım lan ben?
Etnik olarak oy kullanmayalım da dini olarak mı kullanalım Taha Akyol? Haa, hizmete oy verin diyorsun sanırım. Neden? Başkanı DTP’li olan belediyeye AKP’li hükümet kaynak ayırmaz diye mi? Yoksa DTP’li belediyeler belediyeciliği beceremiyor mu? Ee, bu belediyelerin yarısı AKP’nindi geçen dönem. Hizmetlerini beğenmemişlerdir belki? Hayır, ne bekliyordunuz ki, bir sikik TV kanalı açtı diye “ya sev ya terk et”çi AKP’ye mi verecekti Kürtler oylarını?
Neyi doğru buluyorsun Taha Akyol? Açık açık desene sen şuna, “AKP’nin oy kaybetmesini doğru bulmuyorum, eğer AKP bütün belediyeleri kazanırsa, onu doğru bulurum.”
Baktım ben dahil hiç bir tanıdığım tam olarak sistemi bilmiyor, bir toparlayayım dedim seçim günü sabahı. Biraz geç oldu, farkındayım.
İlk oyu İl Genel Meclisi için kullanıyoruz. Turuncu pusula, turuncu zarf. İl genel meclisine (sanırım) vali başkanlık ediyor. İl bütçesini, yıllık programları, faaliyet raporlarını inceleyip onaylamak, il özel idaresinin görevlerini ilgilendiren kanunların uygulanmasını sağlamak üzere yönetmelikler yapmak, ilin mallarına ilişkin tasarruflarda bulunmak, bayındırlık, sağlık ve öğretim işlerinde harcanmak üzere borç alımına karar vermek, vergi, resim, harç ve öteki mali yükümlülüklerin miktar, oran ve tarifelerini belirlemek, çevre ve ilgili idari konular hakkında görüş ve düşüncelerini bildirmek gibi görevleri var.
İl genel meclisi seçimleri %10 barajlı nispi temsil sistemi ile yapılıyor, yani genel seçimlerdeki gibi. Ama genel seçimlerden farkı, ayrıca bir “ülke barajı” yok, sadece ilçe barajı var. İlçede %10′u geçtin mi, meclise girebiliyorsun. Ayrıca bu meclise seçilen üyeler, ilin bütün oylarının toplamından bir kerede değil, her ilçe için ayrı ayrı hesaplanır, her ilçe için ayrı ayrı il genel meclis üyesi adayları belirler partiler. Bunu da yeni öğrendim.Yani her ili bir ülke, her ilçeyi de bir il olarak düşünürsek, il genel meclisi seçimleri, genel seçimlerin 81 adet minyatürü oluyor. Zaten o yüzden partilerin toplam oyları hesaplanırken il genel meclisi oyları toplanır. Halkımızda belediye başkanlığında hangi partiye oy verdiyse bunda da ona vermek gibi bir alışkanlık var ne yazık ki ama, aslında hiç alakaları yok. Gönül rahatlığıyla Büyükşehir belediyesinde X partisinin adayına oy verirken, il genel meclisi’nde ise A partisine oy verebiliriz mesela. Veya belediye başkanı seçimlerinde kendini A’ya karşı C partisinin adayına vermek zorunda hisseden sosyalist kişi, il genel meclisinde Ö’ye mi K’ye D’ye mi artık neye isterse oyunu vererek içini bir nebze rahatlatabilir.
Belediye Meclisi, (mavi pusula, mavi zarf) bir araziyi imara açmak kapamak, belediyenin hizmet tarifelerini ve su ücretlerini belirlemek, sokak, cadde ve mahalle isimlerini belirlemek. belediyenin yatırım planlarını ve bütçesini onaylamak, başkan’a yatırımlar için borçlanma yetkisi vermek gibi işlerle uğraşıyor.
Belediye meclisi seçimleri %10 barajlı nispi temsil sistemi ile yapılır, yani genel seçimlerdeki gibi. Burada baraj ilçedeki toplam oya göre hesaplanır. (Yani ÖDP ülke genelinde %0.3, artvin genelinde %1 alsa da, Hopa’da %30 aldığı için, Hopa belediye meclisinde bir sürü ÖDP’li vardır.)
Belediye meclisi pusulasını attığımız mavi zarfa, ne renk olduğunu hatırlamadığım (ilçe) belediye başkanı ve eğer bir büyükşehir alanı içersindeysek beyaz renkteki büyükşehir belediye başkanı pusulasını da atıyoruz. Peki Büyükşehir Belediye Meclisi üyeleri nasıl belirleniyor? Büyükşehir’i oluşturan tüm ilçe belediye meclis üyelerinin seçimde en üst sıradan seçilmiş 1/5′i bu meclisin de üyesi olmaktadır. Nasıl en üst 1/5? Şurada d’hondt sistemi açıklanmış. O sıralamaya göre ilk 1/5′lik dilim.
Bu durumda şöyle bir sorunumuz oluyor tabii, mesela Ankara Büyükşehir’de hayali M. kişisinin kazanma ihtimaline karşı, hiç sevmesem de, karşısındaki tek güçlü parti olduğu için C partisine oy vermek istiyorum, bari mecliste onu biraz denetlesinler, istediği gibi at koşturamasın diye. Lakin bu amaçla belediye meclisi seçiminde C’ye verince, zaten başkanlığı da C’nin alacağı Çankaya Belediyesi meclisinde de C’ye oy vermiş oluyorum, ki böyle bir şey yapmak istemezdim. N’apalım, kader.
Yeri gelmişken, önceki seçimlerde bütün il, büyükşehir, ilçe, belde belediye seçim sonuçlarını YerelNET‘ten öğrenebilirsiniz.
Geçen gün posta kutumda buldum bu arkadaşları. Besliyorum şimdi.
