chp vs dsp

22 temmuz seçimlerinden sonra bunu karalamışım, kenarda kalmış. CHP’ye atacak başka çamur bulamadım bu aralar, bunu yollayayım gitsin bari:

CHP ile birlikte seçime giren DSP, Cumhurbaşkanlığı seçimi için meclise girdi. CHP ise meclise girmemekle kalmadı, “hayati konular olmadıkça cumhurbaşkanıyla görüşmeyeceğiz” gibi bir şeyler zırvaladı. Yahu, halk o %20 oyu sen otur meclis bahçesinde pişpirik oyna diye mi verdi? Bir DSP’li konuşuyordu, neden meclise girdikleri konusunda; “bir taraf faullü oynuyor ama hakem taraf tutuyorsa takımı sahadan çekebilirsiniz, hükmen malup olursunuz. ama oynamaya devam ederseniz kazanabilirsiniz.” falan diyordu. En azından bir DSP ol lan CHP.

İşte Gerçek Milliyetçi

Abdullah Gül, Ermenistan’a maç izlemeye gidecek ya, kaç gündür bekliyorum bir cengaver vatansever, bir milliyetçi, bir ülkücü şuna karşı çıksın, “olur mu ermeninin (e küçük!) ayağına gitmek, yakışır mı Türk’e!” felan desin. Yok, onlar varsa yoksa Ermenistan sınır kapısında sınırın 2 tarafına anıtlar yapılmasını falan önersin. Peh!

Beklediğim ses sonunda Baykal’dan çıktı. Deniz Baykal, “Şimdi bir maç vesilesiyle Türkiye, Ermenistan ile yeni bir ilişki düzeni içine girme maksadındadır” demiş, “ben olsam Bakü’ye gitmeyi tercih ederdim” diye de eklemiş. Helal sana Baykal! İşte gerçek bir milliyetçiden beklenen tavır!

Büyük Tehdit: Reiki

Geçen gün, bu seneye kadar en azından 2 günde bir aldığım, hatta zamanında uğruna gecenin 11inde ODTÜ Jandarma yokuşları tırmandığım, Çeşme’de gezmedik gazeteci bırakmadığım BirGün gazetesinin ulusalcımsı tavrının sinirlerimi bozmaya başladığından bahsetmiştim. Dün dehşetle farkettim ki, daha hiç bir şey görmemişiz.

Şu yandaki resme tıklayıp okuyun lütfen. Abdullah Gül’ün Mazhar Alanson, Sertab Erener gibi tarikat şeyhlerini köşke çağırdığını öğrenecek, bunun Erbakan’ın 28 Şubat öncesinde çağırdığı tarikat şeyhleriyle karşılaştırılmasına tanık olacaksınız. Bu arada ülkemiz üzerinde oynanan büyük bir oyun gözlerinizin önüne serilirken, Sertab Erener’in bu oyunun çok önemli bir parçası olduğunu dehşetle farkedeceksiniz!

BirGün! Gazetem! Titre ve kendine gel!

Ne yaptın MHP?! (ya da CHP’nin muhalefet anlayışı)

Onur Öymen dün bir yerlerde “muhalefet iktidarın paratoneri değildir, iktidarın eksiklerini tamamlaycağına iktidara karşı çıkmalıdır” gibisinden bir şeyer söyledi. İşte CHP’nin en şahane yanlışlarından biri; muhalefeti, iktidarın dediğinin tersini demek sanmak. 2002′den beri çok sinir bozucu bir şekilde kendisini gösteriyor. Hatta bir aralar bütün politikalarını “AKP’nin ak dediğine bok demek” üzerine kurmuşlukları o kadar absürd bir hal almaya başlamıştı ki, AKP’nin kırk yılda bir uyguldığı “sosyal” politikalara, normalde CHP’nin yapıp da AKP’nin karşı çıkması gereken olaylarda bile AKP’ye karşı çıkmaya başlamışlardı da, şanslarına şu Cumhurbaşkanlığı olayları falan çıkınca biraz fark edilmemeye başlandıydı bu saçmalıklar.

MHP, Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Gül’e desteğinden sonra, üniversitelerde türbanı serbestleştirme konusunda da AKP’ye destek verdi ya, seçimlerde “sağcıysanız mehepeyeeeeğğ, solcuysanız cehepeye” nutukları atanlar, “laik atatürk cumhuriyeti’nin varoluşu ve bütünlüğü için, dün bana işkence etmiş olanlarla bugün el ele vermeyi yurtseverliğin doğal ve sade gereği sayıyorum” diyenler çok şaşırdılar. İhanete uğramış gibi hissedip MHP’ye sövmeye başladılar. Yahu, kim dedi size MHP türbana karşı çıkacak? Adamlar Türk-İslam sentezcisi. “Tanrı Dağı kadar Türk, Hira Dağı kadar Müslüman.” MHP’nin tabanında başı açık kadın oranı kaç? Ülkücü cengaverlerin kaçı sizin gibi “modern”, “çağdaş”? Kaçının karısının başı açık, operalara, balelere gidiyor tayyör giyip koluna kocasını takıp? Bu nasıl bir paranoyadır, nasıl bir delirmedir ki gözleri kör ediyor, bu kadar kadar basit bir gerçeği göremiyor: “MHP’nin seçmeni, üniversitelerde türban istiyor!”

Hatta şuna da iddiaya girmek isterim ki, eğer türban serbest bırakıldıktan sonra, türbansız öğrencilere bir baskı olacaksa, bu baskıyı yapanların çok büyük çoğunluğu faşistler, ülkücüler, yani MHPliler olacaktır. Aha bunu da buraya yazıyorum.

Neyse, başta dediğime döneyim. MHP’nin en azından adam gibi bir politikası var, Türklüğü ve Müslümanlığı üstün görüyor, ona göre davranıyor. 301′in en baba savunucusu olacak (o vakit CHP ile araları yine düzelir, merak etmeyin), ruhban okuluna tabii ki karşı çıkacak ölümüne, ama türbanın serbest bırakılmasına da tabii ki destek verecek. Gerektiğinde suya haç atıp çıkarmaya çalışan gariban 7-8 yunan genci dövecek ülkü ocakları, gerektiğinde ÖDP bildirisi dağıtanları şişleyecek kahvehanelerde tabanları, Ama en azından bir yol tutturmuş, o yolda yapacaklar yaptıklarını. CHP’nin 6 yıldır yaptığının tersine. Ne demek lan “muhalefet iktidara karşı çıkar.” “Müzmin muhalefet” o senin dediğin. Partinin “muhalefet”ten genel olarak anladığı bu zaten anlaşılan. Boşuna koymamış sözlükte insanlar müzmin muhalefet, müzmin muhalif ve her seye muhalefet insanlar başlıklarına o bakınızları.

ek: Seçimlerden önce “chp gümbür gümbür geliyor, %35 alır, akepe bitti, erdemli tarhana, hohoho” diyenlerle şimdi “allah allah mehepe neden böyle sattı bizi yahu” diye kara kara düşünenler aynı kişiler nedense?

Abdullah Gül’ün telgrafı

Değerli Kürt yazar Mehmed Uzun’u kaybettik. Değinmek, daha ziyade duyurmak istediğim, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün, Mehmed Uzun’un eşi Zozan Uzun’a başsağlığı telgrafı göndermesi.
Hemen bir önceki yazımda eleştirdiydim ama, gözümde o yazının nedeni olan ayrımcılığı nötrlemiştir bu hareket şimdilik. (Breh breh. Nasıl bir otoriteysem ben.)
Nerede öncekinin (Cüneyt Arcayürek tandansı yaratmak istedim, nasıl?) Orhan Pamuk gibi has bir beyaz Türk’ü bile, hem de koskoca Nobel’i alınca kutlamaması, nerde Gül’ün, Kürt kimliğiyle öne çıkmış bir yazarın ölümünden sonra eşine, hem de adı Zozan (gülmeyin lan. vallahi acayip bir şey bu bu ülkede. Düpedüz Kürtçe yahu! Cumhurbaşkanı diyorum!) olan eşine başsağlığı telgrafı göndermesi.
Son yıllarda ülkenin geleceği açısından en umut verici hareketler, en beklenmedik (yani, 5 yıl öncesine göre mesela) yerlerden geliyor. Çok acayip bir ülke. Hakkaten.